Gezondbegin.nl https://www.gezondbegin.nl Thu, 13 Dec 2018 14:36:08 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.9.9 Citalopramhttps://www.gezondbegin.nl/citalopram/ https://www.gezondbegin.nl/citalopram/#respond Mon, 03 Dec 2018 14:54:14 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=194 Citalopram is een middel dat wordt voorgeschreven bij behandeling van een depressieve periode of bij een angststoornis. Het medicijn (ook bekend als Cipramil) is in tabletvorm en als druppelvloeistof verkrijgbaar en uitsluitend op recept. De geschiedenis van Citalopram In 1986 werd het medicijn door het Deense bedrijf Lundbeck geïntroduceerd onder de naam Cipramil. Lundbeck heeft […]

Het bericht Citalopram verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Citalopram is een middel dat wordt voorgeschreven bij behandeling van een depressieve periode of bij een angststoornis. Het medicijn (ook bekend als Cipramil) is in tabletvorm en als druppelvloeistof verkrijgbaar en uitsluitend op recept.

De geschiedenis van Citalopram

In 1986 werd het medicijn door het Deense bedrijf Lundbeck geïntroduceerd onder de naam Cipramil. Lundbeck heeft de rechten voor dit middel in de Verenigde Staten verkocht aan Forest Pharmceuticals, die het medicijn aldaar als Celexa introduceerde. Inmiddels is het octrooi verlopen en brengen diverse fabrikanten antidepressiva op de markt met Citalopram als werkzame stof. In 2011 hebben gezondheidsautoriteiten een waarschuwing bekend gemaakt over mogelijke risico’s op een gevaarlijke hartritmestoornis. Het bedrijf Lundbeck heeft hier vervolgens een waarschuwingsbrief over verspreid.

Wat doet Citalopram?

Het medicijn is een selectieve serotonineheropnameremmer. Dit wordt afgekort als SSRI, wat staat voor Selective Serotonin Reuptake Inhibitors. Serotonine is een stof in de hersenen dat helpt om iemand positief, kalm en veilig te voelen. Citalopram zorgt ervoor dat de heropname van serotonine langzamer gaat en hierdoor langer in het centrale zenuwstelsel verblijft. Daardoor nemen de depressieve klachten en angsten af.

Wanneer wordt Citalopram voorgeschreven?

Een arts kan dit middel voorschrijven als iemand ernstige depressief is of angststoornissen vertoont. Ook bij obsessieve compulsieve stoornissen en posttraumatische stress stoornissen kan het medicijn worden ingezet.

Als er sprake is van medicatienoodzaak bij depressiviteit of angststoornissen, dan kan een arts in eerste instantie een SSRI voorschrijven. Er is namelijk veel ervaring opgedaan met dit medicijn en de kans op ernstige bijwerkingen is kleiner dan bij andere antidepressiva.

Hoe wordt Citalopram gebruikt?

Dit medicijn moet worden “ingeslopen”. Dat betekent dat met een lage dosis wordt gestart en deze langzaam wordt opgehoogd tot een ideale dosis. Dit wordt onder andere gedaan om de kans op bijwerkingen te verlagen. Doorgaans is de aanbeveling om het middel ten minste één jaar te gebruiken, alvorens de dosering van de medicatie in stappen van drie maanden te verlagen, áls dit mogelijk is.

Bijwerkingen van Citalopram

Alle antidepressiva kennen bijwerkingen. Zo ook Citalopram. Wat zeer vaak gemeld wordt bij gebruik van dit medicijn is misselijkheid, droge mond, slaperigheid, slapeloosheid, overmatige transpiratie (ook als het koud is) en hoofdpijn. Ook is er vaak sprake van onder andere: onrust, gewichtsverandering, gebrek aan kracht, jeuk, spierpijn, vermoeidheid, duizeligheid, maag-en darmklachten, libidoverlies en stoornissen met betrekking tot erectie en ejaculatie.

Voordelen & nadelen van Citalopram

Het optreden van stemmingsverbetering en vermindering van angsten, zijn voordelen van dit medicijn. Het piekeren, problemen met slapen, angsten en paniekaanvallen zullen verdwijnen. Dit kan echter wel even duren. Soms wel twee tot zes weken.

Als nadeel kan worden genoemd dat, naast de bijwerkingen, er veel wisselwerkingen zijn met andere geneesmiddelen. Meld eventueel gebruik van andere medicijnen dus ALTIJD aan de voorschrijvende arts. Dit geldt ook voor homeopathische middelen. Ook kunnen angsten en paniekaanvallen bij de start van Citalopram, erger worden.

Extra oplettendheid bij gebruik van Citalopram

Gebruikers van dit medicijn ervaren vaak een versuffend effect. Dit effect wordt versterkt bij alcoholconsumptie dus dit wordt sterk afgeraden.

Bij jongeren tot 18 jaar is extra oplettendheid geboden omdat Citalopram het risico verhoogd op suïcidale neigingen (zelfmoordpogingen of zelfmoordgedachten). Desondanks kan een arts dit middel voorschrijven omdat het belang van de patiënt groter kan zijn.

Het bericht Citalopram verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/citalopram/feed/ 0
Spierreuma symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/spierreuma-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/spierreuma-symptomen-behandeling/#respond Sat, 01 Dec 2018 15:21:15 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=187 Spierreuma is de Nederlandse naam voor polymyalgia rheumatica. Het Griekse voorvoegsel poly betekent letterlijk veel. Myalgia betekent spierpijn. Polymyalgia is een vorm van ontstekingsreuma die op meerdere plekken zorgt voor pijnlijke spieren. Een belangrijk verschil tussen spierreuma en reumatoïde artritis is dat de laatste zich kenmerkt door ontstekingen in de gewrichten en een chronisch verloop […]

Het bericht Spierreuma symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Spierreuma is de Nederlandse naam voor polymyalgia rheumatica. Het Griekse voorvoegsel poly betekent letterlijk veel. Myalgia betekent spierpijn. Polymyalgia is een vorm van ontstekingsreuma die op meerdere plekken zorgt voor pijnlijke spieren. Een belangrijk verschil tussen spierreuma en reumatoïde artritis is dat de laatste zich kenmerkt door ontstekingen in de gewrichten en een chronisch verloop heeft. Bij spierreuma is er sprake van ontstekingen in de pezen en slijmbeurzen die zich rond het gewricht bevinden en in het gewrichtskapsel. Soms ontstaan er ook ontstekingen in de gewrichten. Zwellingen van handen en voeten zijn dan soms ook zichtbaar. Bij spierreuma ontstaat er in tegenstelling tot reumatoïde artritis geen schade aan de gewrichten. Beiden zijn wel auto-immuun ziekten wat betekent dat het lichaam zich tegen het eigen afweersysteem richt. Polymyalgia rheumatica komt voor bij 50 op de 100.000 50-plussers per jaar. De ziekte komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.

Spierreuma symptomen

De diagnose spierreuma wordt gesteld bij mensen die ouder zijn dan 50 jaar. Zij hebben vaak last van ernstige pijn en stijfheid in de schouders, bovenarmen en nek. Soms is er ook pijn in het bekkengebied of benen. In ieder geval zorgt de pijn voor een behoorlijke beperking van het dagelijks functioneren. Opvallend is dat de pijn zich meestal aan beide kanten van het lichaam manifesteert. Andere klachten zijn vaak vermindering van eetlust, lichte bloedarmoede, gewichtsverlies, soms lichte koorts en zich moe en ziek voelen. Het slapen ’s nachts wordt bemoeilijkt door de pijn. Ook de ochtendstijfheid die soms wel langer dan een uur duurt is een symptoom van polymyalgia rheumatica.

Spierreuma diagnose

Een huisarts zal altijd grondig onderzoek doen naar de beperkingen in het bewegingsapparaat. Alhoewel spierreuma soms ook een heel acuut verloop kan hebben en er van de ene dag op de andere dag sprake is van een pijnlijke nek en schouders, zijn de pijn in nek en schouders vaak langer dan vier weken aanwezig. De huisarts zal daar ook altijd naar vragen. De klachten die met spierreuma gepaard gaan, kunnen ook duiden op symptomen die horen bij andere aandoeningen. Het is belangrijk deze andere aandoeningen uit te sluiten, voordat de diagnose spierreuma gesteld wordt. Pas dan kan de juiste behandeling gestart worden. Ook is een bloedonderzoek nodig naar de ontstekingswaarden in het bloed. Er wordt gekeken naar de bezinkingssnelheid van de erytrocyten(BSE). Als eenmaal de diagnose spierreuma gesteld is kan er begonnen worden met de behandeling.

Spierreuma behandeling

De behandeling van spierreuma bestaat uit een behandeling met prednison dat een sterke ontstekingsremmende werking heeft. Soms is het effect op de pijn al na één dag te merken. Er wordt begonnen met een dosis van 20 tot 30 mg prednison per dag die heel geleidelijk wordt afgebouwd. Dat betekent dat de patiënt geregeld op controle komt, waarbij vooraf altijd een bloedonderzoek plaatsvindt. Daarbij vraagt de (huis)arts altijd naar de mate van klachten die horen bij spierreuma, zoals beweeglijkheid en pijn in de nek en schouders, de mate van ochtendstijfheid, maar ook naar klachten als gevolg van bijwerkingen van de prednison die op kunnen treden. Vaak worden calcium en vitamine D voorgeschreven om de bijwerkingen te verminderen of te voorkomen.

Het is niet duidelijk of fysiotherapie helpend is bij deze aandoening. Toch wordt er in verschillende ziekenhuizen wel bewegingstherapie aangeboden om stijfheid in de gewrichten te verminderen en de bewegingsvrijheid weer te vergroten zodat mensen bijvoorbeeld weer zelf hun haar kunnen kammen en zichzelf kunnen verzorgen. Gevarieerd bewegen, het liefst tweemaal per week, 30 minuten tot een uur wordt door onderzoeker reumatoloog Liesbeth Brouwer van het UMC Groningen geadviseerd. Zij geeft antwoorden op allerlei vragen over polymyalgia rheumatica tijdens een vragenuurtje op Facebook. Deze vragenuurtjes zijn zeer informatief voor mensen die zelf kampen met spierreuma en op een later tijdstip gewon terug te zien. Naast de mensen die zich laten behandelen volgens de reguliere behandeling met prednison, zijn er ook mensen die op zoek gaan naar een alternatieve behandeling, bijvoorbeeld omdat ze de bijwerkingen van de prednison te groot vinden. Zo zijn er mensen die baat hebben bij acupunctuur.

Spierreuma prognose

Wanneer de spierreuma niet behandeld wordt, kan deze vanzelf uitdoven. Hier gaan dan wel een aantal jaren overheen. Dat kan tot vijf jaar duren. Wanneer de spierreuma behandeld wordt met prednison, duurt de behandeling ongeveer een jaar tot twee jaar. Dit is wisselend per persoon. Heel soms is er ook sprake van een terugval. Het is erg belangrijk om de dosering van de prednison niet zomaar of snel af te bouwen. Een te vroeg stoppen met prednison kan namelijk betekenen dat de klachten weer terugkomen. Het afbouwen van de prednison moet ook geleidelijk gebeuren omdat dit gepaard kan gaan met afkickverschijnselen. Als de bijwerkingen van de prednison, wat vooral bij langdurig gebruik het geval kan zijn, als te belastend wordt ervaren, is overleg met de arts hierover van belang. Soms is het behandelen met ontstekingsremmende pijnstillers (de NSAID’s)zoals naproxen, diclofenac of ibuprofen ook voldoende om de pijn en de klachten bij spierreuma te verminderen. Ook de NSAID’s kunnen bijwerkingen hebben. Onder de professionele begeleiding van een reumatoloog wordt een traject afgestemd op de specifieke situatie van de patiënt. Tijdens controles wordt steeds opnieuw gekeken of het traject voortgezet, aangepast of afgebouwd kan worden.

Spierreuma en erfelijkheid

Het is nog onbekend hoe polymyalgia rheumatica ontstaat. Hoewel bij veel reumatische aandoeningen erfelijkheid een rol kan spelen, is van spierreuma in ieder geval bekend dat het niet erfelijk is. Spierreuma is dan ook een aandoening die in tegenstelling tot veel andere vormen van reuma behandelbaar is en waarbij na één tot twee jaar sprake is van genezing.

Arteriitis temporalis

Polymyalgia rheumatica wordt vaak in één adem genoemd met een andere aandoening, namelijk arteriitis temporalis. Dat komt omdat mensen die lijden aan spierreuma daar soms andere klachten bij ontwikkelen. Er is dan sprake van hoofdpijn die anders aanvoelt dan gewone hoofdpijn, een gevoelige hoofdhuid en slaap en ook het kauwen kan pijnlijk zijn. Met name wanneer er opeens gezichtsverlies optreedt of wanneer er sprake is van dubbel zien moet contact opgenomen worden met een arts. Het gaat om een ontsteking in het bloedvat bij de slaap. Om de diagnose arteriitis temporalis te kunnen stellen is het nodig een kleine biopt te nemen uit het bloedvat. Dit stukje weefsel wordt onderzocht op de specifieke kenmerken van een ontsteking. Wanneer de ontsteking vastgesteld is kan de diagnose arteriitis temporalis gesteld worden. Ook hier is een behandeling met prednison de aangewezen behandeling.

Spierreuma en voeding

De behandeling van spierreuma bestaat op dit moment vooral uit een behandeling met prednison. Van dit middel is bekend dat het botontkalking kan veroorzaken. Osteoporose komt veel voor bij vrouwen in de overgang. De combinatie met langdurig gebruik van prednison maakt deze vrouwen extra gevoelig voor botbreuken. Daarom is het belangrijk om in het voedingspatroon aandacht te besteden aan de inname van extra calcium en vitamine D. Ook gewichtstoename of een verstoorde suikerstofwisseling kunnen door het gebruik van prednison optreden. Een diëtist kan bij dit soort klachten, die nauw samenhangen met voeding waardevolle adviezen geven en hulp bieden. Verder is het natuurlijk vanzelfsprekend dat een gezond en gevarieerd voedingspatroon belangrijk is, net als het niet-roken en het met mate drinken van alcohol.

Fibromyalgie of weke delen reuma

Vaak worden de termen spierreuma en weke delen reuma met elkaar verward. Dat is niet gek omdat de klachten die bij fibromyalgie horen, erg kunnen lijken op de klachten die zich bij polymyalgia rheumatica voordoen. Zo zorgen beide aandoeningen voor pijnlijke spieren en stijfheid op overeenkomende plaatsen, zoals in de nek en in de schouders. En ook vermoeidheid is bij beiden vaak aanwezig. Maar het verschil is dat er bij fibromyalgie geen afwijkingen in de spieren of het bindweefsel te vinden zijn. Ook heeft deze aandoening een chronisch verloop in tegenstelling tot het verloop bij spierreuma. Waar mensen die lijden aan spierreuma meestal goed reageren op een behandeling met prednison, is er helaas tot nu toe geen behandeling voor handen voor mensen die lijden aan fibromyalgie. Ook spelen bij fibromyalgie vaak slaapproblemen, krachtverlies in de spieren en stemmingsproblematiek een belangrijke rol.

Spierreuma en werk

Het krijgen van spierreuma kan een grote impact op het dagelijks leven betekenen. De spierstijfheid die gepaard gaat met polymyalgia rheumatica kan zo groot zijn dat liggen in een bed bijvoorbeeld niet meer gaat en mensen ervoor kiezen om in een stoel te slapen. De slechte nachtrust en de pijn gecombineerd met de moeite om de armen te kunnen heffen zorgen voor beperkingen in de dagelijkse verzorging. Veel mensen met spierreuma hebben, meestal tijdelijk, hulp nodig bij de alledaagse verzorging zoals wassen en aankleden. Maar ook bij het boodschappen doen, het koken en alle andere huishoudelijke klussen is hulp nodig. Dat betekent dat zij die nog middenin het arbeidsproces zitten, zolang de diagnose niet gesteld en een behandeling nog niet ingezet is, waarschijnlijk niet of nauwelijks kunnen werken. Zodra de prednison zijn werk gaat doen en de pijnklachten afnemen, vergroot dit de kansen op het hervatten van het werk aanzienlijk. In ieder geval is het voor degene met spierreuma belangrijk om te weten wat wel en niet goed is om te doen. Duidelijkheid voor zichzelf en voor de opdrachtgever of collega’s helpt bij het omgaan met deze aandoening.

Het bericht Spierreuma symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/spierreuma-symptomen-behandeling/feed/ 0
Fibromyalgie symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/fibromyalgie-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/fibromyalgie-symptomen-behandeling/#respond Fri, 30 Nov 2018 10:22:27 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=183 “Iedereen is wel eens moe” en “iedereen heeft wel eens pijn”. Dit zijn uitspraken die patiënten met fibromyalgie ongetwijfeld wel eens gehoord hebben. Dat is natuurlijk erg onprettig, want fibromyalgie is iets anders dan zomaar een keertje pijn hebben en moe zijn. Wat is houdt  deze aandoening precies in? Waar heb je last van? Hoe […]

Het bericht Fibromyalgie symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
“Iedereen is wel eens moe” en “iedereen heeft wel eens pijn”. Dit zijn uitspraken die patiënten met fibromyalgie ongetwijfeld wel eens gehoord hebben. Dat is natuurlijk erg onprettig, want fibromyalgie is iets anders dan zomaar een keertje pijn hebben en moe zijn. Wat is houdt  deze aandoening precies in? Waar heb je last van? Hoe wordt de diagnose gesteld? Bij wie komt het voor? Hoe ontstaat het? Hoe verloopt het? Is er iets aan te doen? Lees het in dit artikel.

Wat is fibromyalgie?

Fibromyalgie valt onder de reumatische aandoeningen. Een andere naam  is weke delen reuma. Onder weke delen worden spieren en bindweefsel verstaan. Dat zijn precies de lichaamsdelen waar je bij fibromyalgie last van hebt. Maar daar blijft het helaas meestal niet bij: patiënten met fibromyalgie hebben vaak veel verschillende klachten.

Fibromyalgie is een niet zo bekende en vaak onbegrepen ziekte. Dit komt omdat er bij bloedonderzoek of röntgenfoto’s of scans niks gevonden kan worden. Dit onbegrip komt niet alleen vanuit artsen, maar veelal ook vanuit de eigen omgeving. Onbegrip is natuurlijk erg vervelend. Vaak komt het voort uit te weinig kennis van het ziektebeeld.

Fibromyalgie symptomen

fibromyalgie symptomenBij fibromyalgie heb je vaak last van meerdere klachten. Pijn en chronische vermoeidheid staan meestal op de voorgrond. De klachten zijn vaak wisselend van aard. De ene dag heb je meer klachten dan de andere dag. En de ene dag heb je meer last van vermoeidheid en de andere dag heb je meer last van pijn.

Naast pijn en vermoeidheid hebben patiënten met fibromyalgie vaak last van stijfheid van de spieren en gewrichten. Deze stijfheid staat vooral ’s ochtends op de voorgrond. Bovendien hebben fibromyalgie patiënten vaak last van krachtverlies. Dit wordt bijvoorbeeld gemerkt bij het optillen van een zware boodschappentas. Een andere vaak voorkomende klacht is niet goed kunnen slapen. Patiënten worden vaak vroeg of vaak wakker door pijn of kunnen überhaupt niet goed in slaap vallen. Daarnaast komen er vaak stemmingsklachten voor. Dit kunnen depressieve gevoelens zijn, maar het kan ook inhouden dat je je niet goed kunt concentreren. Ook hebben veel mensen met fibromyalgie last van darmklachten, bijvoorbeeld een prikkelbare darm. Sommige mensen kunnen niet goed tegen veranderingen van het weer, zoals wisselende temperaturen. Fibromyalgie bezorgt je veel pijn, maar het richt gelukkig geen schade aan het lichaam aan, zoals reumatoïde artritis bijvoorbeeld wel doet.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Fibromyalgie wordt gekenmerkt door vage klachten. Hierdoor duurt het vaak lang voordat de diagnose gesteld wordt. Zoals eerder gezegd, zijn er geen afwijkingen te vinden in het bloed of op scans

of foto’s. De diagnose wordt gesteld door een reumatoloog. Dit gebeurt met behulp van de zogenaamde tenderpoints. Patiënten met fibromyalgie hebben vaak last van een aantal van de 18 geformuleerde tenderpoints. Dit houdt in dat het pijn doet als er op gedrukt wordt. Deze tenderpoints zijn zowel aan de voor- en achterkant als aan de linker- en rechterkant van het lichaam aanwezig. Als iemand fibromyalgie heeft, heeft hij last van tenderpoints boven en onder de taille en aan de linker- en rechterkant van het lichaam. Daarnaast moet je al een flinke tijd, minimaal drie maanden, klachten hebben. De reumatoloog zal verschillende scorelijsten bij je afnemen om te kijken hoe het gaat met de pijn.

Bij wie komt het voor?

Fibromyalgie kan bij iedereen en op elke leeftijd ontstaan. De diagnose wordt wel vaker gesteld bij jonge vrouwen, van twintig tot veertig jaar. Ongeveer 2% van de volwassenen in Nederland hebben er last van. De klachten zijn erg wisselend van aard en kunnen erg verschillen tussen mensen. De mate waarin je er last van hebt, kan dus voor verschillende mensen anders zijn.

Hoe ontstaat fibromyalgie?

fibromyalgie

Het is nog onbekend hoe fibromyalgie ontstaat. Deze onbekendheid is ook een oorzaak van het onbegrip. Er zijn bij mensen met fibromyalgie geen afwijkingen te vinden in de spieren en weke delen

, maar ze hebben er wel last van. Er zijn verschillende theorieën die het ontstaan van fibromyalgie proberen te verklaren.

Een van deze theorieën is dat de aansturing vanuit de hersenen naar de spieren niet goed verloopt. De hersenen zorgen er samen met hormoonklieren voor dat de spieren goed worden aangestuurd. Als hier iets mis in gaat, zou dit tot klachten kunnen leiden. Het kan echter ook zijn dat het hebben van klachten tot een verkeerde aansturing leidt. Wat oorzaak en gevolg is, is nog onbekend.

Een tweede theorie hangt samen met prikkels. Dit gaat zowel om de selectie als verwerking van prikkels. Het zou kunnen dat mensen met fibromyalgie prikkels anders selecteren en verwerken dan mensen zonder fibromyalgie. Normale prikkels zouden hierdoor pijnlijk kunnen worden.

Daarnaast zijn er theorieën over een verstoorde balans van de bacteriën in de darm of een bacteriële besmetting door een teek (de Ziekte van Lyme). Andere theorieën stellen dat het hebben doorgemaakt van een virusinfectie, zoals de Ziekte van Pfeiffer een risicofactor is. Er zijn ook theorieën over een tekort aan vitamine D of coënzym Q10 (een stofje dat belangrijk is voor het produceren van energie). Ook zou het hebben van familieleden met reuma of het hebben van langdurige stress het risico op fibromyalgie verhogen.

Helaas zijn dit alleen nog maar theorieën en is het nog niet met zekerheid te zeggen hoe fibromyalgie ontstaat.

Hoe verloopt fibromyalgie?

Het beloop van fibromyalgie is erg wisselend. Het verschilt niet alleen tussen personen, maar ook binnen één persoon. De ene dag gaat het een stuk beter dan de andere dag. Dit kan het bijvoorbeeld lastig maken om te werken of te studeren. Omdat het traject waarin de diagnose wordt gesteld vaak lang kan duren, kan het soms lastig uit te leggen zijn waarom werken niet lukt. Zeker als de diagnose nog niet gesteld is, kan dit tot onbegrip leiden.

Omdat het beloop zo verschillend is, is het ook lastig om te voorspellen hoe het beloop bij een individuele persoon met fibromyalgie zal zijn. Vaak houden mensen wel langdurig klachten, maar bij een groot deel van de patiënten nemen de klachten na een tijdje gelukkig wel wat af. Fibromyalgie gaat helaas niet vanzelf over.

Wat is de behandeling?

Fibromyalgie is helaas niet te genezen, maar er zijn wel behandelingen mogelijk om de klachten te verminderen. Er kunnen bijvoorbeeld pijnstillers geslikt worden om minder last te hebben van je klachten. Overleg dit wel eerst met je arts. De meest gebruikte pijnstiller is paracetamol. Daarnaast kunnen er NSAID (ontstekingsremmende pijnstillers zoals Naproxen) of tramadol (een opiaat) worden gebruikt, maar dit zijn sterkere pijnstillers met meer bijwerkingen. Het is dus belangrijk om het gebruik van pijnstillers met je arts te overleggen.

Een speciaal middel dat bij fibromyalgie wordt gebruikt bij pijn is amitriptyline. Dit medicijn komt uit de psychiatrie en wordt meestal gebruikt tegen depressies. Het helpt ook bij fibromyalgie tegen de pijn. Daarnaast heeft het ook een effect op slaapproblemen. Het duurt vaak wel een tijdje voordat het werkt, zo’n twee tot vier weken. Bovendien kan je suf worden van het medicijn, wat niet handig kan zijn als je al last hebt van vermoeidheid. Overleg dit goed met je arts.

Naast pijnstillers helpt bewegen vaak ook tegen de pijnklachten. Omdat het vaak lastig is om met pijn te gaan bewegen, is het verstandig om dit onder begeleiding te doen. Een fysiotherapeut kan goed helpen om op het juiste niveau en met de juiste intensiteit te bewegen. Onder beweging kunnen bepaalde oefeningen vallen, maar bijvoorbeeld ook fietsen, wandelen of zwemmen. Samen met de fysiotherapeut kijk je wat het meest geschikt is voor je.

Als je problemen hebt met slapen, kan de arts hierbij helpen door (kortdurend) slaapmedicatie voor te schrijven. Dit zijn benzodiazepinen. Het is wel belangrijk om dit zo kort mogelijk te gebruiken, omdat je lichaam er erg snel aan gewend raakt. Bovendien kan je er ook suf van worden.

Omdat de diagnose van deze aandoening en het dagelijks hebben van pijn niet niks is, kan het prettig zijn om met een psycholoog te praten. Hier kan je je ei kwijt, maar hij kan je ook helpen om goed met de pijn om te leren gaan. Ook kan er contact met lotgenoten plaatsvinden. Dit kan fijn zijn omdat je hierbij begrip van elkaar kunt krijgen en ervaringen met elkaar kunt delen.

Als dit allemaal niet goed werkt, kan er een revalidatietraject worden gestart. Dit is een intensieve behandeling waarbij vaak verschillende disciplines, zoals artsen, fysiotherapeuten en psychologen samenwerken. Ook zo’n intensief revalidatietraject kan fibromyalgie helaas niet genezen. Wel kan je er leren om goed met de klachten om te gaan en wanneer je het beste wat gas terug kunt nemen. Hierdoor voelen mensen zich vaak fitter na een revalidatietraject.

Sommige mensen met fibromyalgie proberen alternatieve geneeswijzen. Dit kan bij een deel van de mensen een positief effect hebben. Overleg dit wel altijd eerst met je arts. Sommige alternatieve geneeswijzen, zoals kruiden, gaan bijvoorbeeld niet goed samen met medicatie. Houd er daarnaast rekening mee dat alternatieve geneeskunde vaak niet wordt vergoed door je zorgverzekeraar. Het is de moeite waard om dit van tevoren uit te zoeken. Ook proberen sommige mensen met fibromyalgie aanpassingen te maken in hun dieet. Overleg altijd met je arts of diëtist of deze aanpassingen ook voor jou verstandig zijn.

Fibromyalgie: een vervelende onzichtbare ziekte

Er kan geconcludeerd worden dat fibromyalgie een hele vervelende ziekte is, zeker door het onzichtbare aspect. Mensen met fibromyalgie hebben last van pijn en vermoeidheid, maar ook slaapproblemen, stijfheid, stemmingsklachten en darmklachten. Iedereen kan het krijgen, maar het wordt wel meer bij vrouwen gezien. Omdat er niks aan mensen met fibromyalgie te zien is, wordt er gedacht dat er niks aan de hand is. Dit kan tot veel onbegrip leiden. Het is nog onbekend hoe fibromyalgie ontstaat. Het is dan ook helaas (nog) niet te genezen. Wel zijn er behandelingen voorhanden die de klachten kunnen verminderen. Het is belangrijk om hier altijd met je arts over te praten.

Hopelijk wordt er binnenkort meer duidelijk over de ontstaan van fibromyalgie, waardoor er in de (nabije) toekomst genezing mogelijk zal zijn.

Het bericht Fibromyalgie symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/fibromyalgie-symptomen-behandeling/feed/ 0
Mirtazapinehttps://www.gezondbegin.nl/mirtazapine/ https://www.gezondbegin.nl/mirtazapine/#respond Tue, 27 Nov 2018 15:38:09 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=180 Mirtazapine werd in 1976 ontwikkeld door Organon, het duurde echter tot 1996 voordat het toegelaten werd op de markt. Het medicijn behoort tot de groep van tetracyclische antidepressiva, maar wordt echter ook gebruikt als behandeling voor slapeloosheid. Hier staat het overigens niet voor geregistreerd. De werkzame stoffen zitten in de producten: Remeron en Mirtazapine. Voor […]

Het bericht Mirtazapine verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Mirtazapine werd in 1976 ontwikkeld door Organon, het duurde echter tot 1996 voordat het toegelaten werd op de markt. Het medicijn behoort tot de groep van tetracyclische antidepressiva, maar wordt echter ook gebruikt als behandeling voor slapeloosheid. Hier staat het overigens niet voor geregistreerd. De werkzame stoffen zitten in de producten: Remeron en Mirtazapine. Voor dit medicijn is altijd een recept van een arts nodig.

Wat doet mirtazapine?

Door het gebruik van mirtazapine wordt in de hersenen de afgifte van noradrenaline en serotonine gestimuleerd. Dit zijn stoffen die een rol spelen bij een depressie. Mirtazapine zal dan ook door een arts voorgeschreven worden wanneer er sprake is van een depressie. Een depressie kan behandeld worden met gesprekstherapie, met medicijnen of met een combinatie van beide. De effecten van mirtazapine kunnen na een tot vier weken merkbaar worden. Wel kunt u de eerste weken al last hebben van bijwerkingen. Het advies is dan om niet meteen met het middel te stoppen omdat deze verminderen wanneer het lichaam aan het medicijn gewend raakt. Soms schrijft de arts ook mirtazapine voor wanneer er naast de depressie sprake is van extreem gewichtsverlies of als er problemen met slapen zijn. U moet mirtazapine nog minimaal een half jaar blijven gebruiken nadat uw klachten verdwenen zijn. Dit is om te voorkomen dat de depressie terugkeert.

Mirtazapine bij jeuk

Mirtazapine kan ook worden ingezet wanneer u last heeft van ernstige jeuk. Deze kan vele oorzaken hebben. In een zeldzaam geval kan de jeuk ontstaan door een aandoening aan de galwegen, maar jeuk kan ook voorkomen bij diverse soorten kanker. De jeuk kan dan optreden door de behandeling van kanker (bestraling en/of chemotherapie) of door de ziekte zelf. Het medicijn kan een gunstig effect hebben op de jeuk, deze vermindert al na enkele dagen. Hoe dit precies tot stand komt, is nog onduidelijk.

Bijwerkingen van mirtazapine

De bijwerkingen van het medicijn treden niet bij iedereen op, maar komen alleen voor bij mensen die hier gevoelig voor zijn. De meeste bijwerkingen zijn het hevigst in de eerste week van het gebruik en zwakken daarna af of verdwijnen helemaal. De meest voorkomende bijwerkingen (bij 10 tot 30 0p 100 mensen):

  • Een gevoel van sufheid, slaperigheid en een verminderd reactievermogen
  • Een droge mond hebben, doordat minder speeksel wordt aangemaakt
  • Hoofdpijnklachten
  • Gewichtstoename, door het vasthouden van vocht of door een toename van de eetlust
  • Overmatig transpireren
  • Maag-darmklachten

Hoe wordt dit medicijn gebruikt?

Mirtazapine is verkrijgbaar in gewone tabletvorm, de tabletten dienen dan met water, zonder te kauwen worden ingenomen. Daarnaast is het te verkrijgen als smelttablet, deze moet u op de tong laten smelten en daarna doorslikken. Verder is er het medicijn in drankvorm in de handel, hierbij wordt met behulp van een pompje de juiste hoeveelheid drank in een glas met een beetje water gebracht. Dit drinkt u op, hierna spoelt u het glas met een beetje water na en drinkt dit ook op.

Op welk tijdstip gebruikt u mirtazapine?

Wanneer u het medicijn een keer per dag gebruikt, kunt u dat het beste ’s avonds voor het slapen gaan innemen, omdat u dan de minste last van sufheid heeft. Als u de mirtazapine twee maal daags gebruikt, dient u het ’s morgens en ’s avonds in te nemen. Bij een vergeten dosis geldt: wanneer u het medicijn een maal daags gebruikt en de volgende dosis duurt nog meer dan acht uur, dan neemt u het alsnog in. Bij minder dan acht uur, slaat u de vergeten dosis over. Als u het medicijn twee maal daags gebruikt en de volgende dosis duurt nog meer dan vier uur, dan neemt u het middel alsnog in. Bij minder dan vier uur tussentijd, slaat u de vergeten dosis over.

Kan ik mirtazapine combineren met mijn andere medicijnen?

Mirtazapine heeft wisselwerkingen met andere medicijnen. De medicijnen waar de meeste wisselwerkingen mee optreden zijn:

  • Flevoxamine, een ander middel tegen depressie of angstklachten, dit kan de kans op bijwerkingen vergroten
  • Allerlei andere medicijnen die ook het reactievermogen verminderen, deze middelen versterken elkaar. Herkenbaar aan de gele waarschuwingssticker

Vervolgens zijn er medicijnen die de werking van mirtazapine verminderen, dit zijn:

  • Bosentan, een middel tegen een ernstige verhoogde bloeddruk in de longen
  • Medicijnen die epilepsie tegengaan
  • Medicijnen ter bestrijding van tuberculose

Belangrijke zaken omtrent het gebruik van mirtazapine:

  • Wees voorzichtig met alcohol, dit kan u nog suffer maken
  • Tijdens gebruik van dit medicijn kunt u beter geen autorijden
  • Wanneer u het middel langere tijd gebruikt, kunt u hier niet zomaar mee stoppen. Overleg met uw arts over langzaam afbouwen

Het bericht Mirtazapine verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/mirtazapine/feed/ 0
Bijnieruitputting symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/bijnieruitputting-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/bijnieruitputting-symptomen-behandeling/#respond Thu, 22 Nov 2018 09:00:02 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=173 De aan stress gerelateerde aandoening die voorkomt als je bijnieren niet op niveau functioneren wordt bijnieruitputting genoemd. Vermoeidheid én een verzwakt immuunsysteem zijn de meest duidelijke symptomen van deze aandoening. De aandoening bouwt zich of geleidelijk aan op (burn-out) of ontstaat na een periode met (heel) veel stress of na een traumatische gebeurtenis. Belangrijke functie […]

Het bericht Bijnieruitputting symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
bijnieren aandoening stressDe aan stress gerelateerde aandoening die voorkomt als je bijnieren niet op niveau functioneren wordt bijnieruitputting genoemd. Vermoeidheid én een verzwakt immuunsysteem zijn de meest duidelijke symptomen van deze aandoening. De aandoening bouwt zich of geleidelijk aan op (burn-out) of ontstaat na een periode met (heel) veel stress of na een traumatische gebeurtenis.

Belangrijke functie

De bijnier dus, een relatief weinig besproken orgaan die desalniettemin toch een aantal best belangrijke functies vervullen als het om een goede gezondheid gaat. Specifiek controleren de bijnieren de lichamelijke reactie op stress. Dit doen ze door hormonen als cortisol, DHEA en adrenaline af te scheiden. Die hormonen worden gebruikt om zaken als het hartritme, de energievoorraad en het immuunsysteem in balans te houden. De bijnieren verzwakken of raken zelfs uitgeput als ze voor langere tijd over-gestimuleerd worden. De verzwakking zet dermate door, dat ook de reactie op stress uitblijft als je die lichamelijk wel nodig bent. Bijnieruitputting is overigens een door de medische wetenschap niet erkende aandoening. Alleen als de nieren er bijna mee ophouden en er een levensbedreigende situatie ontstaat, wordt over de bijnieren gesproken. Vaak wordt dan de Ziekte van Addison genoemd.

Probleem om normaal te functioneren

Dat er ondertussen ontzettend veel mensen rond blijven lopen met bijnieren die allesbehalve goed functioneren, is iets wat de artsen ontgaat of waaraan te weinig aandacht besteed wordt. Bij een grote groep mensen functioneren de bijnieren weliswaar nog wel, maar niet op de manier zoals dat zou moeten. Nou is het niet zo dat iedereen terstond naar de eerste hulp van het ziekenhuis gebracht moet worden, bijnieren die niet functioneren zijn echter wél degelijk een probleem die normaal functioneren behoorlijk lastig maakt.

Emotionele stress

Als we het over stress hebben, denkt iedereen in eerste instantie toch aan stress dat aan het werk gerelateerd is of fysieke stress. Bijnieruitputting kan echter ook ontstaan vanwege emotionele stress, en als er sprake is van te veel gebruik van stimulerende middelen als koffie (vanwege de aanwezigheid van cafeïne). Ook een zware operatie kan er de oorzaak van zijn dat de bijnieren uitgeput raken. Mensen die te maken hebben met uitgeputte bijnieren weten vaak zelf het best wat de oorzaken van de problemen kunnen zijn. Ze moeten om de oorzaak te achterhalen zoeken naar de terugkerende factor die voor stress in het dagelijks leven zorgt.

Signalen

Behalve een sterk gevoel van vermoeidheid is bijnieruitputting te herkennen aan bijvoorbeeld een droge huid, hoofdpijn, duizeligheid, een mate van depressiviteit en gewrichtspijn. Ook een verlaagd libido, lage bloeddruk, vaak moeten plassen, een toename van het gewicht, zich vaak koud voelen en moeite hebben met opstaan kunnen wijzen op een uitgeputte bijnieren. Dit geldt ook voor pijn aan de onderrug, het zogenaamd verlies van spierdefinitie, donkere kringen onder de ogen en schommelingen in de bloedsuikerspiegel. Gevoelloze vingers en een slechte bloedsomloop zijn net als extreme vermoeidheid na een korte periode van training en astma (en andere klachten aan de luchtwegen) duidelijke signalen van deze aandoening.

Cortisol

Net als bij veel andere klachten is vroege signalering belangrijk. Hoe sneller je symptomen ontdekt en aan de medische bel trekt, hoe sneller je geholpen kunt worden en weer gezond bent. Laat je d klachten sudderen, dan bestaat de kans dat er later bijnierfalen ontstaat. Laat je ook dat gebeuren, dan komt de Ziekte van Addison om de hoek kijken. Mensen die te maken hebben met uitgeputte bijnieren krijgen niet zelden te maken met allerlei allergische reacties of reacties die sterk verergeren. Dit heeft te maken met het feit dat het belangrijkste bijnierhormoon – cortisol- in mindere mate wordt aangemaakt. En cortisol is nou net de ontstekingsremmer binnen het menselijk lichaam. Vanwege het dalende cortisolpeil ontstaan meer allergische ontstekingsreacties die vaak behoorlijk ernstig kunnen zijn. Let wel; uitgeputte bijnieren kunnen ontstaan door langdurige stress. Het is dus ook niet zo verwonderlijk dat het ook enige tijd kost voor je weer hersteld bent. Wat langzaam komt, gaat vaak ook langzaam weer weg.

Overbelasting van de bijnieren

Bijnieruitputting is onder te verdelen in vier verschillende fases. Fase 1 wordt ook wel ‘het begin van de alarmfase genoemd. Het lichaam onderkent de problemen en scheidt verhoogde cortisolhormonen af om je lichaam op stress te laten reageren. Het lichaam is in deze fase echter nog prima in staat adequaat te reageren. Bij een laboratoriumtest zou er waarschijnlijk niets – of alleen een verhoging adrenaline- geconstateerd worden. De tweede fase is de continuering van de alarmfase en ook nu blijft het lichaam stresshormonen aanmaken. Nog steeds anticipeert het lichaam voldoende, al dalen in deze fase wel de DHEA en andere geslachtshormonen. In deze fase begint de overbelasting van de bijnieren. In de praktijk ben je nog wel in staat je werk te doen, de vermoeidheid neemt echter hand over hand toe en je merkt dat je lichaam meer tijd nodig is om te herstellen. Je wordt bovendien moe wakker of in elk geval allesbehalve uitgerust. Veel mensen denken in deze fase vaak helemaal niet meer zonder koffie te kunnen.

Bewustzijnsverlies

In de derde fase is er sprake van bijnieruitputting en dus zijn je bijnieren niet langer in staat voldoende cortisol af te geven. Is er sprake van stress, dan ligt de kans van een crash van de bijnieren nadrukkelijk op de loer. Je bent in deze fase chronisch moe en bent amper nog in staat om aan sport te doen. Onderneem je geen actie, dan zul je op den duur steeds meer tijd in je bed doorbrengen. Falen is fase 4. De bijnieren zijn helemaal uitgeput en de kans bestaat op cardiovasculaire inzinking. De kans op overlijden is reëel. De scheidslijn met de Ziekte van Addison is nu zo goed als weg en je kunt te maken krijgen met zaken als uitdroging, diarree, overgeven, een lage bloeddruk en bewustzijnsverlies.

Bijnieruitputting behandeling

De klachten zijn niet te onderschatten en het herstel duurt lang. Is er sprake van lichte bijnieruitputting, dan wordt daar al snel tussen de zes en negen maanden hersteltijd voor gerekend. Is er sprake van een matige vorm, dan kan het herstel zomaar tussen een jaar en anderhalf jaar duren. Zijn de nieren ernstig uitgeput, dan kan de hersteltijd zomaar twee jaar bedragen. De behandeling van de klacht zal voor het overgrote deel uit jezelf moeten komen Er zijn geen medicijnen op de markt die de klachten snel verhelpen. Door je voeding en je levensstijl aan te passen, versnel je het herstelproces. Uiteraard helpt ook het verminderen van situaties waarin stress kan ontstaan het proces van herstel. In samenspraak met je arts kan daarnaast wel een hormoonvervangende therapie gevolgd worden. Op die manier kan het hormoonstelsel net even dat kleine duwtje in de rug krijgen om weer normaal te functioneren. Bespreek dit dus gerust met je natuurgeneeskundig of orthomoleculair arts of je therapeut. Is de situatie al ernstig, dan kun je via de huisarts eventueel worden doorverwezen voor het ziekenhuis, naar de afdeling endocrinologie en metabolisme in het bijzonder. In het kader van preventie – voorkomen is immers beter dan genezen- kun je eventueel bepaalde supplementen nemen die uitputting van de bijnier tegen kunnen gaan.

Geen schadelijke e-nummers

Behalve het voorkomen van stress draagt het eten van de juiste voeding bij om sneller van bijnieruitputting te herstellen. Het is in dat kader belangrijk om op de goede tijdstippen te eten en dat je zoveel mogelijk biologisch of natuurlijk eten tot je neemt. Schadelijke e-nummers dienen zoveel mogelijk vermeden te worden, net als uiteraard voeding dat een allergische reactie kan veroorzaken. Het op de goede momenten eten is iets dat nogal eens wordt onderschat. Veel mensen ontbijten niet, nemen als ze honger krijgen een paar plakken brood en doen het verder met een flinke avondmaaltijd. Dit patroon zal bijnieruitputting eerder verergeren dan dat je de klachten vermindert. Juist ontbijten is erg belangrijk voor mensen die te kampen hebben met bijnieruitputting. Het lichaam heeft behoefte aan energie het liefst in de vorm van proteïne en producten met een geringe hoeveelheid koolhydraten. Het nemen van supplementen om van bijnieruitputting te herstellen is aan te raden. Dan moet je denken aan bijvoorbeeld glutamine, of aan verzachtende kruiden als de zoetwortel.

Supplementen

Ook supplementen die borg staan voor een betere spijsvertering helpen je beter te worden. Voedsel dat niet goed verteerd wordt geeft een opgeblazen gevoel, winderigheid, verstopping of diarree. Probiotica of spijsverteringsenzymen kunnen dan soelaas bieden. Deze middelen helpen bij het verteerproces en helpen ook om meer voedingsstoffen ut je voeding te halen. Prima dus om supplementen te nemen om weer helemaal gezond te worden. Goed te weten is dat als je te kampen hebt met bijnieruitputting, je bloedsuikerwaardes schommelen gedurende de dag. Cortisol is gelinkt aan de stabiliteit van bloedsuiker. In die wetenschap is het verstandiger om per dag meerdere kleinere maaltijden tot je te nemen. Daarbij houd je maximaal drie intervallen aan. Dit gaat het bekende snoepen en snaaien tegen en dus ook te grote schommelingen in het bloedsuikerwaarde.

Drink geen of minder koffie

Nog een gouden tip: stop met het nemen van producten waar cafeïne in zit. Het is bewezen dat als je koffie drinkt er een vecht- of vluchtreactie ontstaat. Drink je te veel koffie met cafeïne, dan bestaat dus de kans op uitputting van de bijnieren. Helemaal stoppen met cafeïne (met koffie dus) is natuurlijk het beste, behoorlijkminderen kan het herstel echter ook al aanzienlijk bevorderen.

Het bericht Bijnieruitputting symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/bijnieruitputting-symptomen-behandeling/feed/ 0
Retinitis Pigmentosa symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/retinitis-pigmentosa-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/retinitis-pigmentosa-symptomen-behandeling/#respond Wed, 07 Nov 2018 16:09:48 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=170 Retinitis pigmentosa is een verzameling oogaandoeningen. Het is een erfelijke ziekte, die bij 1 op de 3500 mensen voorkomt. Kenmerkend van de ziekte is het uitvallen van de staafjes en de kegeltjes in het netvlies (de retina). Staafjes en kegeltjes zijn gespecialiseerde cellen, die gevoelig zijn voor licht. Het netvlies is de binnenbekleding van het […]

Het bericht Retinitis Pigmentosa symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Retinitis pigmentosa is een verzameling oogaandoeningen. Het is een erfelijke ziekte, die bij 1 op de 3500 mensen voorkomt. Kenmerkend van de ziekte is het uitvallen van de staafjes en de kegeltjes in het netvlies (de retina). Staafjes en kegeltjes zijn gespecialiseerde cellen, die gevoelig zijn voor licht. Het netvlies is de binnenbekleding van het oog, waar deze cellen zich bevinden. Ze zetten het binnenvallende licht om in een elektrische impuls, die naar de oogzenuw gestuurd wordt. De oogzenuw stuurt het signaal vervolgens naar de hersenen, waarna er een beeld gevormd wordt.

De kegeltjes gebruiken we om te zien bij goed licht, zoals daglicht of kunstlicht. De staafjes worden juist gebruikt in de schemering en om in het donker te zien. Ook gebruiken we de staafjes om zaken aan de rand van je gezichtsveld (“vanuit je ooghoeken”) te zien. De staafjes sneuvelen als eerste als men aan retinitis pigmentosa lijdt. De kegeltjes kunnen in een later stadium aangedaan worden of bij een mild beloop van de ziekte lange tijd gespaard blijven.

Symptomen bij retinitis pigmentosa

Het eerste symptoom bij retinitis pigmentosa is nachtblindheid, door het verdwijnen van de staafjes in het netvlies. Een volgende symptoom, dat ook samenhangt met het verminderen van de staafjes is kokervisie; het gezichtsveld wordt steeds kleiner omdat de buitenste rand heel geleidelijk verdwijnt. Pas in een later stadium kan de gezichtsscherpte verminderen door het verdwijnen van de kegeltjes.

Het achteruitgaan van het zicht gaat heel sluipend. Hierdoor hebben mensen vaak niet in de gaten dat het zien achteruitgaat. De hersenen zijn in staat om veel ontbrekend zicht te compenseren. Als het in de familie voorkomt, wordt de diagnose vaak veel eerder gesteld, omdat mensen alert zijn op de signalen. De diagnose wordt gesteld door de oogarts op basis van het verhaal van de patiënt, aangevuld met oogonderzoek. Hierbij worden afwijkingen aan het netvlies gezien. Dit kan worden uitgebreid met een gezichtsveldonderzoek, een onderzoek naar de elektrische activiteit van het netvlies en eventueel erfelijkheidsonderzoek.

Erfelijkheid

Retinitis pigmentosa is een erfelijke ziekte. Er is veel onderzoek gedaan naar de mate van erfelijkheid en er zijn grote variaties. De mate van erfelijkheid tussen verschillende soorten varieert van 1 tot 50 procent.
Er bestaan vele soorten retinitis pigmentosa. Sommige soorten komen al in de kinderleeftijd tot uiting en anderen pas op middelbare leeftijd. Hoe snel en ernstig het proces van gezichtsverlies verloopt, hangt af van welke variant van de ziekte de patiënt heeft. Bij de primaire vorm van retinitis pigmentosa blijft de aandoening beperkt tot de ogen en bij de secundaire vorm zijn ook andere orgaansystemen aangedaan. De secundaire vorm is erg zeldzaam.

Behandeling van retinitis pigmentosa

Helaas is er geen behandeling voor retinitis pigmentosa. Patiënten blijven wel onder controle van de oogarts, omdat retinitis pigmentosa vaak gepaard gaat met andere oogaandoeningen, vooral staar en glaucoom. Deze aandoeningen kunnen wel behandeld worden. Met behulp van DNA-onderzoek kan duidelijk gemaakt worden welke genen en mutaties (veranderingen in de genen) er precies een rol spelen in de soort retinitis pigmentosa van de patiënt. Dit kan duidelijkheid geven over de mate van erfelijkheid. In de toekomst zou gentherapie mogelijk kunnen worden bij retinitis pigmentosa. Met plaatst dan een stukje gezond DNA in het oog, dat de functie van de verdwenen staafjes en kegeltjes overneemt. Op dit moment is dat nog maar mogelijk voor een enkele zeldzame vorm van retinitis pigmentosa.

Het bericht Retinitis Pigmentosa symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/retinitis-pigmentosa-symptomen-behandeling/feed/ 0
Toxoplasmose symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/toxoplasmose-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/toxoplasmose-symptomen-behandeling/#respond Mon, 05 Nov 2018 12:20:47 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=166 Toxoplasmose is een infectieziekte en wordt ook wel eens de kattenziekte genoemd. Zoals de naam al verraad, wordt de ziekte verspreid door katten maar je kan er ook in contact mee komen door het eten van besmet onbereid vlees en rauwe ongewassen groenten. Wat is toxoplasmose? De kattenziekte wordt veroorzaakt door de eencellige parasiet Toxoplasma […]

Het bericht Toxoplasmose symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Toxoplasmose is een infectieziekte en wordt ook wel eens de kattenziekte genoemd. Zoals de naam al verraad, wordt de ziekte verspreid door katten maar je kan er ook in contact mee komen door het eten van besmet onbereid vlees en rauwe ongewassen groenten.

Wat is toxoplasmose?

De kattenziekte wordt veroorzaakt door de eencellige parasiet Toxoplasma gondii. Het zijn vooral katten die besmet raken met deze parasiet, maar ook andere dieren kunnen gastheer zijn. Een kat kan geïnfecteerd raken door het eten van een besmette prooi, zoals bijvoorbeeld een muis. De parasiet plant zich voort in de dunne darm van de kat en de nieuwe eitjes komen via de uitwerpselen dan weer in de buitenwereld terecht.

Als mens kan je besmet raken met toxoplasmose door bijvoorbeeld de kattenbak proper te maken, besmet water te drinken, ongewassen groenten en rauw vlees te eten. De ziekte is niet rechtstreeks overdraag van mens tot mens. Je geneest spontaan van toxoplasmose.

Toxoplasmose is de meest voorkomende infectieziekte, veroorzaakt door een parasiet, bij de mens. Hoe frequent het voorkomt, is afhankelijk van land tot land. Dat heeft te maken met verschillende omgevingsfactoren zoals hygiëne, landbouwmethoden en het aantal katten.

Zwangere vrouwen en dames met een kinderwens worden getest op toxoplasmose, omdat de ziekte gevaarlijk is voor de foetus. De ziekte is op zich niet gevaarlijk, maar wél als je zwanger bent. Slecht 20% van de zwangere vrouwen is ooit besmet geraakt met de parasiet. Zij moeten dus niet meer opletten tijdens de zwangerschap, want ze zijn beschermd tegen de ziekte.

Wat zijn de symptomen van toxoplasmose?

Een besmetting met toxoplasmose gaat meestal onopgemerkt voorbij. Je kan soms wel vage klachten ervaren zoals moeheid, lusteloos zijn, opgezwollen klieren in de nek, lichte koorts of huiduitslag. Soms kan het ook zijn dat de lever of milt vergroot zijn.

Als je een immuunstoornis hebt, kan de infectieziekte ergere symptomen veroorzaken. Zo kan je bijvoorbeeld een hersenontsteking oplopen.

Zoals hierboven reeds uitgelegd, is toxoplasmose ook gevaarlijk voor zwangere vrouwen. Besmetting met de parasiet kan voor een miskraam zorgen of voor afwijkingen bij de baby. De ernst van de besmetting is ook afhankelijk van het stadium van de zwangerschap:

  • In het eerste trimester kan infectie met toxoplasmose zorgen voor zeer ernstige aangeboren afwijkingen zoals blindheid, afwijkingen aan de hersenen, ontwikkelingsstoornissen en doofheid. Als je in het derde trimester besmet raakt, treden de symptomen van de ziekte pas op na de geboorte van de baby. De symptomen zijn vergelijkbaar met deze van een gezonde persoon (lichte koorts, huiduitslag, vergrootte lever, …).

Hoe behandel je toxoplasmose?

Toxoplasmose geneest vanzelf bij gezonde mensen. Meestal zijn er geen symptomen waardoor je vaak onopgemerkt besmet bent. Een behandeling is dus niet nodig.

Personen met een immuunziekte hebben wel een behandeling nodig. Zij krijgen hiervoor een combinatie van antibiotica toegediend. Ook zwangere vrouwen krijgen deze behandeling om het risico op besmetting van de baby zoveel mogelijk te verminderen.

Hoe kan je toxoplasmose voorkomen?

Om besmetting met toxoplasmose te vermijden, kan je best de volgende voorzorgsmaatregelen nemen:

  • Eet geen rauw vlees en koude groenten
    Zorg ervoor dat je jouw eten voldoende verhit, maar je eten invriezen tot -20°C helpt ook. Je moet oppassen met steak, gerookt of gemarineerd vlees en barbecue.
  • Was rauwe groenten
    In de zomer kan een lekker slaatje wel smaken. Was je rauwe groenten dus goed, want dat vermindert het risico op besmetting.
  • Pas op bij het eten op restaurant
    Als je uit gaat eten, eet dan geen ongekookte groenten.
  • Vermijd gerechten waar rauwe eieren inzitten, zoals:
    • chocolademousse
    • zelfgemaakte mayonaise
    • aardappelpuree
    • groentepuree
    • bavarois
  • Ben je zwanger? Maak de kattenbak niet zelf schoon.
    Als zwangere vrouw moet je contact met de uitwerpselen van katten vermijden. Je hoeft je kat niet uit huis te zetten, maar het schoonmaken van de kattenbak, laat je best wel over aan iemand anders.
  • Draag handschoenen om in de tuin te werken.
    Katten doen buitenhuis immers overal hun behoefte.
  • Was je handen wanneer je gaat koken of voor je gaat eten.
  • Gebruik minstens twee keer per week verse keukenhanddoeken en vaatdoeken.
  • Zorg ervoor dat de keukenomgeving schoon is door hygiënisch te werken.

Kort samengevat is toxoplasmose geen levensbedreigende ziekte voor gezonde personen. De besmetting gaat vaak onopgemerkt voorbij. De infectie is wel gevaarlijk voor zwangere vrouwen en kan onder andere een miskraam veroorzaken.

Het bericht Toxoplasmose symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/toxoplasmose-symptomen-behandeling/feed/ 0
Mouches volantes symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/mouches-volantes-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/mouches-volantes-symptomen-behandeling/#respond Mon, 05 Nov 2018 12:10:10 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=163 Met het ouder worden, wordt het zicht ook meestal slechter. Zo kunnen er soms klontjes in het oogglasvocht komen te zitten. Het lijkt wel of je constant zwevende, zwarte vliegjes voor je ogen ziet. Vandaar de naam ‘mouches volantes’. Het is geen kwaadaardige aandoening, maar is wel erg vervelend. Wat zijn mouches volantes? Het oog […]

Het bericht Mouches volantes symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Met het ouder worden, wordt het zicht ook meestal slechter. Zo kunnen er soms klontjes in het oogglasvocht komen te zitten. Het lijkt wel of je constant zwevende, zwarte vliegjes voor je ogen ziet. Vandaar de naam ‘mouches volantes’. Het is geen kwaadaardige aandoening, maar is wel erg vervelend.

Wat zijn mouches volantes?

Het oog is een bol dat opgevuld is met glasvocht, een soort heldere gelei. Wanneer je ouder wordt kunnen er klontjes in dat vocht ontstaan. Mouches volantes zijn dus simpelweg glasvochttroebelingen. Deze troebelingen bewegen zich heen en weer in het glasvocht en veroorzaken een schaduw op het netvlies. Die schaduw kan je zien als vlekjes, vliegjes, draadjes, … Deze vlekjes bewegen ook steeds mee met je ogen, waardoor ze steeds in de weg lijken te zitten.

De aandoening ontstaat door collageenvezels uit eiwitten, die het lichaam niet meer kan verwerken. Hierdoor zijn ze niet langer doorzichtig waardoor het lijkt alsof er zwarte vliegjes voor je ogen hangen.

Welke symptomen ervaar je bij mouches volantes?

  • Je ziet zwarte, zwevende puntjes voor je ogen, vooral wanneer het helder licht is, merk je deze vaak op.
  • De vlekken blijven niet op één plek zitten, maar bewegen mee met de richting van je ogen.
  • Mouches volantes zitten in één oog, maar je kan ook last hebben bij beide ogen.
  • De troebelingen kunnen verminderen na enkele weken, maar ze kunnen daarna ook terug opduiken.

Hoe ontstaan zwevende vliegjes?

Je kan ook met gezonde ogen last hebben van mouches volantes, maar er zijn ook enkele medische oorzaken:

1. Leeftijd
Door het ouder worden verliest het glasvocht aan kwaliteit, waardoor het lichaam de collageenvezels minder goed kan afbreken. Hierdoor ontstaan er glasvochttroebelingen. Toch is het zo dat de dag van vandaag ook steeds meer jongere mensen last hebben van mouches volantes.

2. Glasvochtloslating
Als het proces van het verminderen van het glasvocht niet stopt, kan het glasvocht het netvlies loslaten. Dat gebeurt meestal wanneer je tussen 60 en 70 jaar bent. Op dat moment heb je ineens erg veel last van zwevende, zwarte vlekjes die steeds voor je gezichtsveld zitten.

3. Diabetes
Bij suikerpatiënten kan er soms bloed in het glasvocht komen waardoor ze plots last hebben van mouches volantes.

4. Trauma
Mouches volantes kunnen ook veroorzaakt worden door een trauma in je ogen.

5. Ontsteking
De aandoening kan ook ontstaan na een oogontsteking.

Zijn mouches volantes schadelijk?

Neen, maar ze zijn wel erg vervelend als je ze hebt.

Glasvocht wordt minder elastisch en wateriger wanneer je ouder wordt. Het glasvocht kan daardoor krimpen en kan het netvlies vervolgens loslaten. Dat noemt men glasvochtloslating. Het kan dus zijn dat je plots lichtflitsen voor je ogen ziet. Dat komt omdat het vocht in je oog trekt aan het netvlies. Soms kan er zo ook een scheurtje in het netvlies ontstaan, waardoor ook het netvlies los wordt gelaten. Het loslaten van het netvlies is dan wel weer schadelijk, want hierdoor kan je blind worden.

Wanneer moet je naar de dokter?

Hoewel mouches volantes in het algemeen niet schadelijk zijn, moet je in sommige gevallen wel contact met je huisarts opnemen:
– de troebelingen worden plots erger;
– je zicht wordt minder goed;
– ze nemen een deel van je zicht weg – het wordt zwart voor je ogen;
– de vlekjes bewegen niet mee met met de richting van je ogen;
– je ziet lichtflitsen.

Je dokter zal beslissen of het al dan niet nodig is om naar de oogarts te gaan. Wanneer hij denkt dat over een scheur in het netvlies of netvliesloslating gaat, zal je doorgestuurd worden.

Kan je zelf iets doen aan mouches volantes?

Ja! Een combinatie van ontspanningsoefeningen en gezonde voeding kunnen de klachten heel wat verminderen.

Door je ogen te ontspannen zorg je voor een betere doorbloeding en stimuleer je de afvoer van afvalstoffen, zoals collageenvezels. Daarnaast is het belangrijk om genoeg goede vetten, vitaminen en mineralen binnen te krijgen. Kijk dus zeker goed naar wat je eet.

Synoniemen voor mouches volantes

Er bestaan nog andere benamingen voor deze zwarte, zwevende vliegjes. Ze worden ook wel floating specks, floaters of glasvochttroebelingen genoemd. In medische termen wordt deze aandoening myodesopie genoemd.

Het bericht Mouches volantes symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/mouches-volantes-symptomen-behandeling/feed/ 0
Nystagmus symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/nystagmus-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/nystagmus-symptomen-behandeling/#respond Mon, 05 Nov 2018 11:58:50 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=160 Nystagmus kan omschreven worden als een verschijnsel waarbij de ogen een specifieke beweging maken. Het laat zich kenmerken door een trage fase waarbij de ogen langzaam van de ene kant naar de andere kant bewegen, gevolgd door een snelle fase naar de andere kant. Op basis van de beweegrichting spreekt men van een linkse of […]

Het bericht Nystagmus symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Nystagmus kan omschreven worden als een verschijnsel waarbij de ogen een specifieke beweging maken. Het laat zich kenmerken door een trage fase waarbij de ogen langzaam van de ene kant naar de andere kant bewegen, gevolgd door een snelle fase naar de andere kant. Op basis van de beweegrichting spreekt men van een linkse of rechtse nystagmus, die bovendien niet alleen horizontaal maar ook rotatoir of verticaal kan optreden. In een onschuldige vorm kennen we het bij mensen die uit een draaimolen stappen.

Symptomen van nystagmus

De symptomen van de oogziekte nystagmus spreekt dankzij het heen en weer bewegen van de ogen voor zich. Toch kunnen we op basis van die symptomen een onderscheid maken tussen enerzijds een zaagtandnystagmus (zie eerdere beschrijving) en de pendelnystagmus waarbij de bewegingen in beide richtingen even snel verlopen.

Andere symptomen van een nystagmus zijn vaak het gevolg van de oogbewegingen. Zo zal men een slecht zicht ervaren en dit zowel veraf als dichtbij. Dat beeld zal minder scherp zijn maar ook trillen. Vaak zal een patiënt visueel gehandicapt zijn, maar zelfs blindheid behoort tot de mogelijkheden. Ook de gevolgen hiervan, zoals duizeligheid, hoofdschudden en een moeilijk evenwicht, zijn vaak aanwezig.

Oorzaken van de oogziekte nystagmus

Nystagmus kan uiteenlopende oorzaken hebben. Toch is het nog steeds niet helemaal duidelijk wat de beïnvloedende factor is. Aan de basis van de oogziekte ligt hoe dan ook de communicatie tussen de zintuigen en de hersenen. Die verstoring in de communicatie kan verschillende oorzaken hebben.

In de eerste plaats zijn er de niet-aangeboren oorzaken. Het gaat vaak om de gevolgen van een overdosis alcohol of drugs, neurologische schade ten gevolge van een hersenbloeding of hersenbeschadiging. De medische literatuur heeft ook reeds verbanden aangetoond met verregaande vormen van oorontstekingen, de inname van ototoxische geneesmiddelen en de ziekte van Menière.

Hiernaast zijn er de aangeboren oorzaken. Zij komen vaker voor dan de niet-aangeboren varianten. Ook hier zijn er echter diverse oorzaken te benoemen. Het kan gaan een aangeboren afwijking in de oogbalbesturing (ook wel congenitale nystagmus genoemd) of in de bouw van de oogbol, de oogzenuw of het netvlies. Tot slot zien we de nystagmus in een aangeboren variant vaker voorkomen bij albinisme, dat hoe dan ook reeds een verhoogde kans op oogafwijkingen en strabisme impliceert.

Weet tot slot dat het gebruik van drugs tijdens de zwangerschap de kans op een aangeboren nystagmus verhoogt.

Diagnose van een nystagmus

De diagnose van een nystagmus kan men meestal al vrij snel klinisch stellen. Vaak zal men wel een neurologisch onderzoek uitvoeren om bredere oorzaken op te sporen of net uit te sluiten, net zoals een onderzoek naar afwijkingen aan het evenwichtsorgaan.

Behandeling van de oogaandoening nystagmus

Tot op heden is het spijtig genoeg niet mogelijk om een nystagmus te behandelen. De behandeling focust dan ook voornamelijk op de bijkomende afwijkingen die vaak samengaan met een nystagmus. Denk aan brilafwijkingen of een aangeboren staar. Verdere behandeling zal vooral focussen op de beperking van de gevolgen van een nystagmus. Zo kan men een oogspiercorrectie uitvoeren om de voorkeurshouding van het hoofd in één richting (torticollis) , te beperken. Enkel in het kader van een niet-aangeboren afwijking is genezing van een nystagmus uitzonderlijk mogelijk.

Het bericht Nystagmus symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/nystagmus-symptomen-behandeling/feed/ 0
Macula pucker symptomen & behandelinghttps://www.gezondbegin.nl/macula-pucker-symptomen-behandeling/ https://www.gezondbegin.nl/macula-pucker-symptomen-behandeling/#respond Mon, 05 Nov 2018 11:55:11 +0000 https://www.gezondbegin.nl/?p=157 Macula pucker is een laagje bindweefsel dat is gaan rimpelen, precies over het centrum van het netvlies. Deze plek in het centrum waarmee we scherp kunnen zien, wordt ook wel de macula of gele vlek genoemd. Meestal komt een macula pucker voor aan slechts één oog, maar het kan aan beide kanten voorkomen. Het gevormde […]

Het bericht Macula pucker symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
Macula pucker is een laagje bindweefsel dat is gaan rimpelen, precies over het centrum van het netvlies. Deze plek in het centrum waarmee we scherp kunnen zien, wordt ook wel de macula of gele vlek genoemd. Meestal komt een macula pucker voor aan slechts één oog, maar het kan aan beide kanten voorkomen. Het gevormde laagje bindweefsel is te vergelijken met een littekenweefsel dat naar verloop van tijd is gaan samentrekken. Het gevolg is dat het onderliggende netvlies ook gaat rimpelen. Door plooiing van het netvlies staan de kegeltjes niet meer geordend. En juist in de macula of gele vlek liggen heel veel kegeltjes bij elkaar. De functie van deze kegeltjes is het waarnemen van kleuren en contrast. Je begrijpt nu waarom het zicht bij macula pucker vervormt en wazig wordt.

Oorzaak van macula pucker

In de meeste gevallen is er geen duidelijke oorzaak te vinden. Dit wordt ook wel primaire macula pucker genoemd. Deze primaire variant zien we met name bij ouderen.
Wanneer macula pucker het gevolg is van een oogoperatie of een ziekte aan het oog, dan noemen we dit secundaire macula pucker.
Oogziekten waar de secundaire variant bij voorkomt zijn onder andere netvliesloslating, netvliesscheur, gezwellen, bloedafwijkingen, inwendige oogontstekingen of diabetische retinopathie.
Deze laatste variant van macula pucker is niet leeftijd gerelateerd.

Symptomen van macula pucker

Bij macula pucker heb je meestal last van een of meerdere van de volgende symptomen:

  • Je gezichtsvermogen is verminderd
  • Je zicht is vertekent, rechte lijnen zijn niet langer recht, maar eerder golvend
  • Je ziet dubbel, afkomstig van één oog
  • De grootte van het beeld verschilt
  • Je ziet lichtflitsen

Diagnose van macula pucker

Een oogarts kan middels onderzoek de macula beoordelen. Dit gebeurt door in het oog te kijken, ook wel fundoscopie genoemd. Voorafgaand worden de pupillen vergroot door middel van oogdruppels.
De oogarts houdt vervolgens verschillende soorten lenzen voor het oog om de macula te bekijken.
Om meer details te kunnen zien van de macula, wordt de OCT (Optical Coherence Tomography) gebruikt. Tijdens dit onderzoek worden er afbeeldingen gemaakt van de diverse lagen van de macula en mogelijke voorliggende structuren.
Het betreft een pijnloos onderzoek, zonder enig risico.

Macula pucker behandelen

Behandeling van macula pucker is niet altijd noodzakelijk. Wanneer de gezichtsscherpte voldoende is en er weinig andere klachten zijn, is behandeling niet nodig.
Mocht een behandeling wel noodzakelijk zijn, dan is dat door middel van een operatie. Tijdens de operatie wordt het oogvocht verwijderd. Daarna wordt het littekenweefsel samen met een fijn oppervlakkig laagje van het netvlies voorzichtig weggehaald.
Voor de operatie kan moeilijk worden ingeschat hoeveel de gezichtsscherpte zal toenemen.
Het is wel zo dat de zenuwen van de macula zich heel langzaam herstellen, waardoor er zelfs tot één jaar na de operatie verbetering mogelijk is.

Geen behandeling

Wanneer de macula pucker niet wordt behandeld, zal de gezichtsscherpte gelijk blijven of verder afnemen. Blindheid is echter uitgesloten, aangezien het netvlies buiten de macula of gele vlek wel normaal functioneert.

Het bericht Macula pucker symptomen & behandeling verscheen eerst op Gezondbegin.nl.

]]>
https://www.gezondbegin.nl/macula-pucker-symptomen-behandeling/feed/ 0